Bu gece Elf ve Noel Baba'nın yanımda olabilmelerini çok, çok istiyorum. Onları bana küçükken, belki çok da küçük değilken babam yurdtışı seyahatlerinden birinin dönüşünde hediye etmişti ve hiçbir zaman bebeklerine ayılarına sarılıp uyumak gibi bir alışkanlığı olmayan ben, onları öyle sevmiştim ki yatağımda bir orduyla uyumaya başlamıştım geldiklerinden sonra. Sabah uyandığımda sağa sola uçmuş olmalarına üzülür, gülerdim. Her gece yatmadan önce ikisinin de burnunu öperdim. Bir şeye üzülmüşsem, hele ki ağlıyorsam onlara sıkıca sarılır öyle yapardım bunu. Elf ve Noel Baba sanki her gün burda yatağımın üzerindelermiş de bugün kayboluvermişler gibi hissettim az önce, odama girince. İkisini de kucağıma alıp sıkıca sarılmak istedim ki ondan sonra huzur bulup banyo yapmak, müzik dinlemek, gülümseyerek uyumak daha bir mümkün görünürdü gözüme. Bugün çok yorgunum çünkü. İşin içine tam giremediğim için benim içime giren işlerle uğraştım, oysa Elf ve Noel Baba burda olsalar bana gerekli desteği fazla fazla sağlayabilirlerdi. Olsun. Ben yine de ojelerimi çıkartıp banyomu yapacağım, sonra müzik dinleyerek giyinip kremleneceğim ve madem yorgunum, yatağıma erken gireceğim. Böylece ikisinin de burnuşunu öpmüş kadar olacağım!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder