Bu sabah markete gittim. Döndüğümde apartmanda çok sevimli bir yağ kokusu vardı - evet, yağ kokusu kimi zaman sevimli bile olur. Hayat işte, yağ kokusunu da sevimli yapıyor bazen! Yağ kokusu, yumurtalı ekmekten geldiği zaman sevimli olur, sabah sabah.
Taze ekmeği kalın dilimlere bölersiniz, bir çukur tabağa kırıp çırptığınız yumurtaya hiç sakınmadan, arkalı önlü bir güzel bularsınız. Kalori sözcüğünü hiç işitmemiş, kilonun falan ne olduğunu hiç bilmemiş olmanın, beyaz elbiseden görünen yumuk ve minik bacaklarla ortalıkta koşturan, boyu sehpaya anca yetişen bir çocuk olmanın güzelliğinden ileri gelen bir rahatlıktır bu. O rahatlıkla yumurtaya bulanmış ekmekler ısıtılmış yağa bırakılır, yağdan rahat ve mis gibi kokular çıkar. Ev koktu demezsiniz, amanın kızartma bu demezsiniz, burnunuz o güzelim cehaletin hafif kokusunu içine aldıkça iştahınız kabarır. Yanına bir domates keser, yağlı beyaz peynir koyarsınız azıcık. Tabak tepsiye alınır, tepsi sehpaya bırakılır ve sehpanın başında, gide gele yenir yumurtalı ekmek.
2 yorum:
bayılırım!
hiçbiri kaçmıyor, yaşasın :) bir sabah kruvasan yaparız, bir sabah yumurtalı ekmek yaparız özge'm!
Yorum Gönder